Niespieszny, ale praktyczny

Mały Fiat Qubo ma dostawcze korzenie i to w nim widać. Funkcjonalność auta na tym skorzystała, ale właściwości jezdne już nie.

Na plus trzeba zapisać bardzo dużą funkcjonalność kabiny. Na drzwiach i tunelu jest wiele małych półek i schowków. Nachylona w stronę przedniej szyby deska rozdzielcza jest w zasadzie jedną wielką półką, podzieloną na mniejsze przegródki. Można tam kłaść dziesiątki druków i papierów bez których działalność gospodarcza obyć się nie może a w przypadku „cywilnego” wykorzystania auta gazety czy mapy.

W testowanym egzemplarzu miałem na tunelu także wejście USB do systemu Blue&Me, co pozwala odtwarzać pliki muzyczne z dysku USB czy włączyć w zestaw audio przenośny odtwarzacz MP3 i grać  zawartą na nim muzykę.

Niewielkie wymiary samochodu dobrze się sprawdzają w miejskim ruchu, ale z tyłu większym osobom już ciasno. Bagażnik nie jest mały, ale dostęp do niego utrudnia klapa bagażnika. Jest dość ciężka więc dla części osób podnoszenie jej przyjemnością nie będzie, Poza tym otwiera się ona równolegle do powierzchni dachu, ale niewielkie wymiary samochodu sprawiają, że wyższe osoby muszą się sporo schylać, ładując czy rozpakowując bagażnik w cieniu pokaźnej klapy nad głową.

Mniej podobało mi się to co z dostawczego auta Qubo zachował podczas jazdy. Stosunkowo wysokie nadwozie wyraźnie kołysało się na zakrętach, zwykle piszę się „podczas dynamicznej jazdy”, ale w tym wypadku top dość trudne. Mały turbodiesel zapewnia niewielkie spalanie, ale 16,5 sekundy „do setki” to prawdziwa szkoła cierpliwości. Niestety daje się to czasem we znaki, kiedy trzeba w mieście szybko włączyć się do ruchu.

Kupując Qubo warto pamiętać o systemie wspomagania parkowania, bo małe boczne okna z tyłu ograniczają widoczność.