Wszystko
o samochodach

Motociekawostki / Historia motoryzacji

Historia motocykli NSU

Data publikacji: Autor: (ip)

Motocykle NSU Quick na placu przed fabryką w Neckarsulm / Fot. Audi W kwietniu tego roku do koncernu AUDI AG dołączyło Ducati – włoski producent sportowych motocykli. W ten sposób marka spod znaku czterech pierścieni została wzmocniona przez producenta motocykli. Jednocześnie, dołączenie Ducati do Grupy Audi pozwoliło na odnowienie motocyklowych tradycji producenta z Ingolstadt.

Motocykle NSU Quick na placu przed fabryką w Neckarsulm / Fot. AudiFirmą szczycącą się najdłuższymi tradycjami w produkcji motocykli było NSU – od 1969 roku wchodzące w skład koncernu VW/Audi. Druga co do wielkości i ważności fabryka Audi w Neckarsulm, to dawna siedziba i fabryka NSU. Dziś produkuje się w niej m.in. Audi A6 i A8. W roku 1901 w fabryce NSU w Neckarsulm zbudowano pierwszy motocykl, wyposażony w szwajcarski, jednocylindrowy, chłodzony powietrzem silnik Zendel o mocy 1,75 KM. Początkowo, jednostki napędowe były sprowadzane z wyspecjalizowanych firm, dopiero później opracowano własne konstrukcje. W 1903 roku, firma rozpoczęła produkcję motocykla swojej konstrukcji, a w 1904 miała w ofercie już sześć takich modeli. Podczas pierwszej wojny światowej produkowano motocykle głównie na potrzeby wojska.

Pierwszy powojenny model NSU, z 1919 roku, miał dwucylindrowy silnik widlasty, zamontowany w ramie rurowej i przekładnię pasową. Ówczesne motocykle NSU to masywne pojazdy z dwucylindrowymi silnikami o pojemnościach 500 cm3, 600 cm3, 750 cm3 i 1000 cm3 o dużej mocy (oczywiście jak na tamte czasy). Właśnie ze względu na duże moce silników, przekładnia pasowa została w miarę upływu czasu wyparta przez przekładnie łańcuchowe.

Od 1911 roku, w niektórych modelach motocykli stosowano resorowane tylne koło. Ze względu na stan nawierzchni ówczesnych dróg, nie można było rozwijać zbyt dużych prędkości jazdy, dlatego dwustopniowa skrzynia biegów była
w tych motocyklach w zupełności wystarczająca. Dopiero w 1922 roku zastąpiono ją skrzynią o trzech przełożeniach.

Jak każda licząca się firma, NSU startowało w wyścigach, osiągając przez wiele lat bardzo dobre wyniki. Związek ze sportami motorowymi będzie się przewijał przez całą historię firmy i z sukcesem przejdzie na swego sukcesora – markę Audi. Sport stał się siłą napędową nowoczesnych motocykli NSU, co umiejętnie przekładano na sukces handlowy konstrukcji dla przeciętnego użytkownika i klienta. Sportowe zwycięstwa w znacznym stopniu wynikały z zaangażowania w 1930 roku wybitnego konstruktora motocykli angielskiej firmy Norton, Waltera Williama Moore'a. Moore był konstruktorem modelu Norton CS 1. W 1931 roku Paul Ruttchen na tym właśnie motocyklu wygrał Grand Prix Austrii, a angielski zawodnik Tom Bullus, który przeszedł do NSU wraz z Moorem, zdobył Wielką Nagrodę Narodów w Monzie. Skonstruowany na bazie tego modelu supersportowy motocykl NSU SS 500 o mocy 20 KM, zwany w świecie sportowym "Bullus - NSU", dał początek pojazdom nowej generacji, z silnikami wyposażonymi w górnozaworowy rozrząd (OHV).

W oparciu o sukcesy sportowe, stworzono całą nową grupę motocykli przeznaczonych na rynek. Modele oznaczane OS i OSL, obejmowały klasy pojemności 200 cm3, 250 cm3, 350 cm3, 500 cm3 i 600 cm3. W latach trzydziestych, program produkcyjny wzbogacił się ponadto o motocykle z silnikami dwusuwowymi o pojemnościach 200 cm3 i 175 cm3.

W roku 1936, kiedy NSU przejęło fabrykę rowerów Adama Opla, wprowadziło modele o nazwach "Quick" i "Pony". Były to lekkie motory z silnikami o pojemności 98 cm3, które różniły się między sobą sposobem rozruchu, liczbą przełożeń w skrzyni biegów oraz maksymalną szybkością.

Po wojnie z sukcesem wznowiono wytwarzanie motocykli. Już w 1945 roku, NSU ruszyło z ponowną produkcją Quick’a oraz modeli 125 ZDB oraz 251 OSL. W 1948 roku zaprezentowano motocykl FOX (model 101 OSB). Na początku lat 50-tych zaczęto produkować skuter Lambretta na włoskiej licencji. Na rynek wprowadzono także modele Konsul I i II, o pojemności 350 cm3 i 500 cm3. W 1953 roku rozpoczęto produkcję nowoczesnej konstrukcji Max 250. W latach pięćdziesiątych, wyczynowe motocykle NSU - Rennmax, a zwłaszcza prostsze w konstrukcji Sportmax, były nie do pokonania w sportowych konfrontacjach.

Wyniki zawodów z 1953 roku potwierdzają, iż NSU było klasą samą w sobie. Prędkości dochodzące wtedy do 130 km/h do dziś robią wrażenie. W 1955 roku licencja na produkcje skuterów Lambretta wygasła. Koniec licencji był impulsem dla konstruktorów NSU, którzy rozpoczęli prace nad własnym projektem skutera o pojemności 147 cm3 o nazwie Prima D. Model pojawił się na rynku w 1956 roku. W niedługim czasie wyprodukowano kolejne wersje Prima III (150 cm3) i Prima V (175 cm3). Na początku lat 60-tych NSU miało gotowy model skutera opartego na konstrukcji motoru z 4-suwowym silnikiem, ale ponieważ sprzedaż skuterów wówczas spadała, wycofano się z wprowadzenia go do produkcji. Ostatni skuter opuścił taśmę produkcyjną w 1964 roku, a era motocykli NSU zakończyła się w roku 1965 wraz z modelem Quick 50.

Spodobał Ci się artykuł? Udostępnij go swoim znajomym na Facebooku i Twitterze!

Ogłoszenia motoryzacyjne pochodzą z serwisu Gratka.pl

Tagi:

Brak komentarzy - napisz pierwszy

Najnowsze motofakty

Wszystkie artykuły

Motofakty mazowieckie

Top 5 motofaktów

Testy i porównania

Premiery i nowości